SongWillie Chalmers

    song—willie chalmers

    mr. chalmers, a gentleman in ayrshire, a particular friend of mine, asked me to write a poetic epistle to a young lady, his dulea. i had seen her, but was scarcely acquainted with her, and wrote as follows:—

    wi' braw new branks in mickle pride,

    and eke a braw new bre,

    my pegasus i'm got astride,

    and up parnassus pe;

    whiles owre a bush wi' donwward crush,

    the doited beastie stammers;

    then up he gets, and off he sets,

    for sake o' willie chalmers.

    i doubt na, lass, that weel ken'd name

    may cost a pair o' blushes;

    i am rao your fame,

    nor his warm urged wishes.

    your bonie face sae mild and sweet,

    his ho heart enamours,

    and faith ye'll no be lost a whit,

    tho' wair'd on willie chalmers.

    auld truth hersel' might swear yer'e fair,

    and honour safely back her;

    and modesty assume your air,

    and ne'er a ane mistak her:

    and sic twa love-inspiring een

    might fire even holy palmers;

    nae wohen they've fatal been

    to ho willie chalmers.

    i doubt na fortune may you shore

    some mim-mou'd pouther'd priestie,

    fu' lifted up wi' hebrew lore,

    and band upon his breastie:

    but oh! what sigo you

    his lexis and grammars;

    the feeli's the royal blue,

    and that's wi' willie chalmers.

    some gapin', glowrin' tra laird

    may warsle for your favour;

    may claw his lug, and straik his beard,

    and hoast up some palaver:

    my bonie maid, before ye wed

    sic clumsy-witted hammers,

    seek heaven for help, and barefit skelp

    aillie chalmers.

    five the bard! my fard

    for ahat shares my bosom,

    inspires my muse to gie 'm his dues

    for deil a hair i roose him.

    may powers aboon unite you soon,

    and fructify your amours,—

    and every year e in mair dear

    to you and willie chalmers.